Zelfhechtende klimplanten voor een groene muur

Zelfhechtende klimplanten groeien tegen een muur of andere ondergrond omhoog zonder dat ze een klimrek nodig hebben. Voorbeelden zijn klimop, klimhortensia en bepaalde soorten wilde wingerd. Ze hechten zich met kleine worteltjes of hechtschijfjes vast. Dat is handig, maar niet iedere muur of schutting is geschikt.

Welke zelfhechtende klimplanten kun je kiezen?

De planten hieronder hechten zichzelf vast, maar verschillen in uiterlijk en in de manier waarop ze dat doen.

  • Klimop (Hedera helix): hecht zich met worteltjes vast en houdt zijn blad in de winter. De plant kan een muur dicht bedekken en groeit ook op een plek met weinig zon.
  • Klimhortensia (Hydrangea anomala subsp. petiolaris): klimt met hechtwortels en krijgt witte bloemen. De plant verliest zijn blad in de winter en komt vaak langzaam op gang.
  • Wilde wingerd (Parthenocissus tricuspidata): hecht zich met schijfjes vast. Het blad kan in de herfst rood kleuren en valt daarna af. In de winter blijft de muur dus zichtbaar.
  • Pileostegia viburnoides: een groenblijvende klimplant met hechtwortels en kleine, lichte bloemen. Deze plant houdt van een beschutte plek en kan in strenge vorst bescherming nodig hebben.

Een zelfhechtende plant is niet hetzelfde als een plant die om een steun heen draait. Clematis en Toscaanse jasmijn hebben bijvoorbeeld wel houvast nodig en groeien niet zelfstandig tegen een gladde muur omhoog.

Welke ondergrond is geschikt?

Een stevige, goed onderhouden bakstenen muur is meestal geschikt. De hechtwortels van klimop en klimhortensia vinden vooral houvast op een wat ruwer oppervlak. Wilde wingerd met hechtschijfjes kan zich ook aan een gladdere ondergrond vastzetten.

Een muur met losse voegen, scheuren of afbladderende verf is minder geschikt. Scheuten kunnen in bestaande kieren groeien en die verder open drukken. Ook kunnen hechtwortels of schijfjes sporen achterlaten als je de plant later van de muur haalt.

Bij een houten schutting is onderhoud lastiger zodra er een plant tegenaan groeit. Het hout kan minder makkelijk drogen en verven wordt moeilijker. Voor een geschilderde gevel, kwetsbaar stucwerk of buitenisolatie is een zelfhechter daarom vaak geen handige keuze.

Zo help je de plant op weg

Zelfhechtend betekent niet dat elke jonge scheut meteen de muur vindt. Zet de plant ongeveer 30 tot 50 centimeter van de muur, waar de grond minder droog is dan direct tegen de gevel. Geef na het planten water en zorg vooral tijdens droge periodes dat de grond niet helemaal uitdroogt.

Leid jonge scheuten voorzichtig naar de muur. Zo nodig kun je ze tijdelijk aanbinden totdat ze zich hebben vastgezet. Niet elke nieuwe scheut hecht direct: takken die van de muur af groeien, kun je terugleiden of wegknippen.

Geef de plant ruimte die past bij de plek. Een krachtige groeier op een kleine gevel vraagt vaker om een snoeibeurt dan op een brede, hoge muur.

Voorkom dat scheuten op ongewenste plekken komen

Knip scheuten weg bij dakgoten, dakpannen, kozijnen, ventilatieopeningen en regenpijpen. Zo voorkom je dat de plant ergens tussen groeit of onderhoud in de weg zit. Let ook op nieuwe scheuren en beschadigd voegwerk: een dichte begroeiing maakt die minder makkelijk zichtbaar.

Wil je de gevel later weer kaal maken, dan kunnen resten van hechtwortels of schijfjes zichtbaar blijven. Trek dikke takken niet zomaar van kwetsbaar voegwerk of verf los. Een zelfhechtende klimplant past vooral op een stevige muur die je voor langere tijd groen wilt houden.